> Strona gwna > Artyku³y > Apokalipsa > Kod Apokalipsy cz. I

Kod Apokalipsy cz. I
Data 27/06/2010 09:46  Autor Andrzej Struski  Klikni 3086  Jzyk Polish
Dzie³o pod nazw± Apokalipsa ¶w. Jana, napisane jest w formie zakodowanej. Bez klucza i umiejêtno¶ci w³a¶ciwego zastosowania tego klucza, prawid³owe odczytanie zakodowanej tre¶ci jest nie mo¿liwe.

Kod Apokalipsy czê¶æ I

       Dzie³o pod nazw± Apokalipsa ¶w. Jana, napisane jest w formie zakodowanej. Bez klucza i umiejêtno¶ci w³a¶ciwego zastosowania tego klucza, prawid³owe odczytanie zakodowanej tre¶ci jest nie mo¿liwe. Pismo to jest dzie³em przygotowanym przez bardzo wysoko rozwiniêt± cywilizacjê. Jest ono materialnym dowodem na istnienie inteligentnej formy ¿ycia poza ziemi±.
Zawarta tre¶æ okre¶la jej autora, wstêpnie wskazuj±c na Boga. Wed³ug zapisanych informacji daje On polecenie przekazania na ziemiê przygotowanej tre¶ci objawienia. Precyzyjnie wskazuje cz³owieka, który ma byæ adresatem przekazu. Takie wskazanie dowodzi oddzia³ywania na naszej planecie istot wspó³pracuj±cych z Bogiem.

       Forma kontaktu Boga z Chrystusem opisana w objawieniu ukazuje istnienie hierarchii w strukturach ¿ycia cywilizacji nieba. Prawdopodobnie status Boga to najwy¿sze w hierarchii tamtej cywilizacji stanowisko. Wskazana jest równie¿ forma ¿ycia w niebie, która dotyczy warto¶ci rodziny. W jej tre¶ci odnajdujemy wskazówki dotycz±ce Boga i innych postaci, ¿yj±cych wspólnie w cywilizacji nieba. Równorzêdnie w tre¶ci objawienia mo¿emy odnale¼æ informacje wskazuj±ce mechanizm dzia³ania i ekspansji tej cywilizacji.

       Dowodem na to, ¿e twórcy apokalipsy ¿yj± w bardzo wysoko rozwiniêtej cywilizacji jest stopieñ z³o¿ono¶ci zakodowania informacji, które s± zapisane w jej tre¶ci. Informacje te, po odczytaniu z zakodowanego tekstu, wskazuj± na logiczny i spójny sposób zapisania ukrytej tre¶ci. Ukazuj± nam zupe³nie inne oblicze zapowiadanych wydarzeñ. Otwiera siê przed nami zupe³nie inne Objawienie, mo¿na powiedzieæ, ¿e objawieniem jest tre¶æ zakodowana, a apokalips± informacje odczytywane z tekstu otwartego. Do u³o¿enia tak wysoce z³o¿onego szyfru nale¿y posiadaæ odpowiednie potencja³ i zdolno¶ci.

       Odpowiednimi mo¿liwo¶ciami, jakie s± niezbêdne do zakodowania tre¶ci o tak wysokiej skali szyfru, jakim zakodowana jest Apokalipsa, nie dysponuje obecna wiedza naukowa. Tym bardziej nie dysponowa³ takimi mo¿liwo¶ciami Jan z Patmos dwa tysi±ce lat temu. To, ¿e taki tekst napisa³, nie ¶wiadczy, ¿e jest jego autorem. Czynno¶ci, które wykona³ i okoliczno¶ci towarzysz±ce, wskazuj± na jego po¶rednictwo pomiêdzy twórcami dzie³a, a adresatami, do których jest ono skierowane.

       By oceniæ stopieñ trudno¶ci zakodowania tego dzie³a, zwróæmy uwagê na jego bardzo wa¿n± cechê. Objawienie posiada dwa oblicza, to znane i ho³ubione przez kap³anów pokazuje nam apokalipsê, która pos³u¿y³a im do zastraszania ludzi „gniewem Boga”. Drugie oblicze jest zgo³a inne, ale objawi siê dopiero po odczytaniu zakodowanej tre¶ci. Nie istniej± tam przyczyny do straszenia, lecz w zamian s± wskazówki jak ¿yæ, by pozbyæ siê b³êdów w postêpowaniu emocjonalnym. Spisanych jest tam szereg nakazów, ale dotycz± one tylko ludzi o okre¶lonych predyspozycjach, które to predyspozycje posiadaj± w zwi±zku z zadaniem, jakiego siê podjêli tu, na ziemi.
Wskazane s± równie¿ niebezpieczeñstwa, jakie mog± groziæ ludziom. Wskazana jest tak¿e droga ¿ycia, która uchroni ich przed tymi niebezpieczeñstwami.

       Jednak podstawowym celem tego boskiego przes³ania dla ludzi na ziemi, jest szereg informacji, niezbêdnych dla tych, którzy podjêli siê wykonania specjalnego zadania. Bêd± oni ¿yli w czasie dni ostatecznych, wiêc zakodowane informacje powinny byæ odczytane równie¿ w tym samym czasie.

       Obecnie blisko dwa tysi±ce lat po napisaniu apokalipsy, mo¿emy jednoznacznie stwierdziæ, ¿e jej tre¶æ do dzisiaj nie zosta³a prawid³owo odczytana. Na taki stan rzeczy wskazuj± znane interpretacje, które delikatnie temat ujmuj±c s± bezwarto¶ciowe dla cz³owieka. Informacje, które s± zawarte w zakodowanej tre¶ci Apokalipsy po prawid³owym odczytaniu mówi±, ¿e dopiero w czasach ostatecznych zostanie prawid³owo odszyfrowana tre¶æ objawienia.

       By dok³adnie odczytaæ zakodowan± tre¶æ apokalipsy, nale¿y bezwzglêdnie zastosowaæ siê do wskazówek Boga. S± one zapisane w tre¶ci dwóch wersetów 22 rozdzia³u. W wersecie 18 i 19 wed³ug s³ów Chrystusa, Bóg nakazuje zachowanie okre¶lonych form postêpowania podczas czytania tekstu i s³uchania tre¶ci.

       Bardzo wa¿n± kwesti±, która otwiera drzwi do kodu apokalipsy jest przyjêcie zasady, ¿e tre¶æ tego pisma jest przygotowana w taki sposób, by odnosi³a siê do warto¶ci ¿ycia ludzi ¿yj±cych obecnie na ziemi. Przy odczytywaniu nale¿y my¶leæ kategoriami obecnego cz³owieka, a wszelkie kwestie oceniaæ prost± logik±, odnosz±c± siê do ziemskiej rzeczywisto¶ci.
   
       Poza tym, by dobrze odczytaæ ukryt± tre¶æ, nale¿y bezwzglêdnie wyci±gn±æ wnioski ze statusu podstawowego klucza apokalipsy, jakim jest zastosowanie w tek¶cie liczebnika siedem. Klucz ten jest podstawowym instrumentem, s³u¿±cym do wskazywania warto¶ci ukrytych w zakodowanej tre¶ci. W apokalipsie wystêpuje on ponad sze¶ædziesi±t razy i za ka¿dym razem otwiera inne drzwi do informacji. Je¿eli zamiarem Boga by³a potrzeba otwarcia jednym kluczem tak wielu drzwi do ró¿nych informacji, to musz± one posiadaæ taki sam zamek. Zgodnie z zasad± dzia³ania klucza, która mówi, ¿e klucz mo¿e otworzyæ tylko jeden uk³ad szyfru w zamku, wszystkie te drzwi musz± posiadaæ taki sam szyfr. Informacje otwierane kluczem liczby siedem, posiadaj± wspólny szyfr, tym szyfrem jest nim pochodzenie z nieba wskazywanych warto¶ci.

       Nastêpnie nale¿y zrozumieæ warto¶æ synonimów, okre¶laj±cych pochodzenie danej postaci lub tematu. Te, które pochodz± z nieba bêd± mia³y przypisane pozytywne przymioty. Wspóln± cech± tych synonimów, które wskazuj± na warto¶ci z nieba jest ich pozytywna warto¶æ w rozumieniu cz³owieka. Pozytywny synonim wskazuje pochodzenie z nieba jako z pozytywnego ¼ród³a. Dla przyk³adu, takie przymiotniki jak: „z³oty”, czy „wielki” lub rzeczy w rodzaju „korony”, posiadaj± pozytywne cechy w ocenie cz³owieka. Przypisanie okre¶lonym warto¶ciom ujêtym w tre¶ci apokalipsy takich przymiotów lub przydanie rzeczy, wska¿e na ich pochodzenie z nieba.

       Teraz najwa¿niejsza zasada, trzon kodu, który wi±¿e ca³± ukryt± tre¶æ. Powi±zania kontekstowe wspólnych zbiorów informacji zawartej w ukrytej tre¶ci ³±cz± tematy rozrzucone w ró¿nych miejscach tekstu. Poprzez logiczn± ocenê tekstu uzyskujemy wskazania postaci, tematów lub sytuacji. Lecz by w pe³ni okre¶liæ informacje, nale¿y odnale¼æ wszystkie powi±zanie kontekstowe w temacie.

       Te wszystkie zasady i wskazania s± umotywowane w tre¶ci wspomnianych ju¿ wersetów nakazowych. W tych dwóch wersetach wyra¿ony jest nakaz Boga, jak nale¿y postêpowaæ podczas odczytywania lub s³uchania tre¶ci apokalipsy. S± to wersety, od których nale¿y rozpoczynaæ czytanie apokalipsy.

Struski Andrzej